نقل قول از سایت سرباز مهدی

حديثي درباره ياران آقا امام زمان

اميرمؤمنان على(عليه السلام) در ضمن يک حديث طولانى ،

در وصف بيعت ياران امام زمان( عج الله تعالي فرجه الشريف )

چنين مى‏فرمايد :افرادي با او بيعت مى‏کنند که هرگز: 

دزدى نکنند « يبايعون على اَن يَسرَقوا »

زنا نکنند « ولا يَزنوا »

مسلمانى را دشنام ندهند « و لا يَسُبّوا مسلما ً»

خون کسى را به ناحقّ نريزند « و لا يقتلوا مُحرماً »

به آبروى کسى لطمه نزنند « و لا يهتک حريماً مُحرّما »

به خانه کسى هجوم نبرند « و لا يهجموا منزلاً »

کسى را به ناحق نزنند « و لا يضربوا احداً الاّ بالحقّ »

طلا، نقره، گندم و جو ذخيره نکنند « و لا يکنزوا ذهباً و لا فضّة و لا بُرّاً و لا شعيراً »

مال يتيم را نخورند « ولا يأکلوا مالَ اليتيم »

در مورد چيزى که يقين ندارند ، گواهى ندهند « و لا يشهدوا بما لا يَعلمون »

 مسجدى را خراب نکنند « ولا يُخرِبوا مسجداً »

مشروب نخورند « و لا يَشربوا مسکراً »

حرير و خز نپوشند « و لا يلبَسوا الخزّ و لا الحرير »

در برابر سيم و زر سر فرود نياورند « و لا يتمنطقوا بالذّهب »

راه را بر کسى نبندند « و لا يقطعوا طريقا ً»

راه را نا امن نکنند « و لا يخيفوا سبيلاً »

گرد همجنس بازى نگرايند « و لا يَفسقوا بغُلام »

خوراکى را از گندم و جو انبار نکنند « ولا يحبسوا طعاماً مِن بُرّ و لا شعير »

به کم قناعت کنند « و يرضَونَ بالقليلِ»

طرفدار پاکى باشند « و يَشَتّمونَ على الطيّب »

از پليدى گريزان باشند « و يکرهون النجاسة و... »

پس گناهان ، عامل مهمى در محروميت انسان از عنايات

امام زمان( عج الله تعالي فرجه الشريف) است .

موضوع: تکبر و خودخواهی...تواضع و فروتنی

ای انسان تو گمان میکنی جسم کوچک و موجودی ناچیز هستی و حال آنکه در وجود تو جهان بزرگ نهفته است(۱)

بدان که وجود تو را جز بهشت بهایی نیست پس خود را به کمتر از آن مفروش(۲)

که اگر کرامت نفس خویش را احساس کنی شهوتهایت نزد تو خوار خواهند بود(۳)

پس سربلند باش

اما

شگفتا از متکبری که دیروز نطفه(اب گندیده) بوده و فردا مرداری خواهد بود(۴)

که دنیا دالانیست اندکی سقف آن کوتاه٬ هنگام عبور از آن اگر کمی سرت پایین باشد بسلامت از آن بگذری ولی اگر سرت کاملا بالا باشد خراشیده و خونین گردی(۵)

خدایا نفسم را نزد خودم ذلیل و خوار گردان(۶)

پس سربزیر باش

 به نظر شما انسان باید عزت نفس داشته باشه یا نفس خودش رو ذلیل و خوار کنه؟

خوشحال میشم نظراتتون رو بدونم.

۱ـ ديوان منسوب به اميرالمؤمنين(ع)، ص‏45، چاپ سنگى،1283ق، تبريز.

۲ـ نهج البلاغه، حكمت ٤٥٦.

۳ـ ميزان الحكمة٬ ج147/10.

۴ـ نهج البلاغه٬ حکمت ۱۲۱.

۵ـ اصول کافی.

۶ـ تهذيب 1: 469.

چرا حالات معنوي زود از بين ميره و دوام نداره چه کار كنیم تا این حالات استمرار داشته باشه؟

جواب از  استاذنا

آدمي موجودي است كه اگر دائما بر معرفت و مراقبت خويش نيفزايد، در مراحل مختلف دچار تزلزل و عقب‏گرد مي‏شود.

براي حصول معرفت و به ياد خدا بودن، برنامه‏هاي زير مي‏تواند مفيد باشد:
1ـ اختصاص دادن دقايقي در شبانه روز به تفكر درباره خويشتن و مراقبت از نفس خود و بررسي اعمال و حسابرسي آن؛
2ـ برنامه منظم براي تلاوت قرآن همراه با تدبر در آيات و مفاهيم آن؛
3ـ شركت در مجالس وعظ و نصيحت؛
4ـ هم نشيني با اهل طاعت و پرهيز از اهل معصيت؛
5ـ سحر خيزي و خواندن نماز شب و نوافل؛
6ـ پرهيز از پرخوري و پرخوابي؛
7ـ خواندن كتاب‏هاي موعظه و نصيحت و اخبار و روايات رسيده از معصومين (ع) مانند: نهج البلاغه، تحف العقول، معراج السعادة و ...؛
8ـ دعا به درگاه خداوند و استمداد از او جهت توفيق.

سروده مقام معظم رهبرى حضرت آیة الله خامنه اى (مدّ ظله العالى) :

دلم قرار نمى گیرد از فغان بى تو     سپند وار زکف داده ام عنان بى تو

ز تلخ کامى دوران نشد دلم فارغ     زجام عشق لبى تر نکرد، جان بى تو

چو آسمان مه آلوده ام ز تنگ دلى    پر است سینه ام از اندوه گران بى تو

نسیم صبح نمى آورد ترانه شوق       سر بهار ندارند بلبلان بى تو

لب از حکایت شب هاى تار مى بندم   اگر امان دهدم چشم خون فشان بى تو

چو شمع کُشته ندارم شراره اى به زبان   نمى زند سخنم آتشى به جان بى تو

ز بى دلى و خموشى چو نقش تصویرم  نمى گشایدم از بى خودى زبان بى تو

عقیق سرد به زیر زبان تشنه نهم     چو یادم آید از آن شکرین دهان بى تو

گزاره غم دل را مگر کنم چو امین    جدا ز خلق به محراب جمکران بى تو