خدایا چه ساده می‌توان زیست و چه سان ما تجمل گرایانه زندگی می‌کنیم.
خدایا چه ساده می‌توان تو را باور داشت و چه سان دور مانده ایم از تو.
خدایا چه آسان ما را می‌بخشی و چه بی خبرانه روی از تو بر گرفته ایم.
خدایا آیا باور کنم که از گناهانم نخواهی گذشت؟
ایا قبول کنم که بر من خشم خواهی گرفت؟
نه هرگز .
من هرگز به این باور نمیرسم.
خودت ناامیدان را شیطان خوانده.ای بدون اینکه سخنی از درجه گناهانشان بگویی.
پس تو هر کسی را با هر درجه از بدی پذیرایی.
پس مرا بپذیر که جز تو کسی را ندارم.